Poetycka fantazja na temat „Dekalogu”

[spider_facebook id=”2″]

Jest XXI wiek zamiast końca PRL-u; Laponia zamiast Warszawy i plemię przebywające z daleka od ojczyzny zamiast ludzi żyjących w centrum Polski. A problemy moralne zostają te same. Maciej Podstawny w spektaklu „Dekalog: Opowieści plemienne” pokazuje współczesną interpretację filmowej serii Krzysztofa Kieślowskiego.

Reżyser wziął na warsztat odcinki drugi i ósmy: „ten o aborcji” i „ten o Żydach”. Z jednej strony to kwestie wywołujące ogólnonarodowe spory, z drugiej – ulubione tematy zastępcze Polaków. W swojej historii Podstawny swobodnie łączy wątki, świat filmowy miesza ze światem rzeczywistym, umieszczając w spektaklu nie tylko bohaterów „Dekalogu”, lecz także znane postaci polskiej historii i kultury: Krystynę Jandę, Jerzego Kukuczkę, Marię Janion, Tadeusza Mazowieckiego czy Hannę Krall.

Krzysztof Kieślowski daje dowolność – mówi Dorota Kowalkowska, kierownik literacki Teatru Dramatycznego im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu, gdzie wystawiany jest spektakl. – Sam z tej dowolności skorzystał, tworząc „Dekalog”. Teraz my chcieliśmy się z jego serią skonfrontować w teatrze, a równocześnie pomyśleć o kondycji  kina moralnego niepokoju. Maciej Podstawny pyta, na ile wracamy do tego nurtu, jak ten powrót się dokonuje i dlaczego.

Żeby temat zgłębić, reżyser poddaje kino moralnego niepokoju próbie. – Zastanawia się, na ile dzisiaj sprawdza się pewien jego rytm, obecny w nim rodzaj rozwodnienia, spowolnienia, smutnej refleksji, która ma czas na wybrzmienie, skupianie się na detalu, koncentrowanie się na jednej czynności przez długi czas – opowiada Dorota Kowalkowska. – Jesteśmy bardzo ciekawi, jak twórcy kina moralnego niepokoju odbiorą ten spektakl, chociaż jest to też dla nas trochę tremujące.

Dla widzów Krzysztofa Kieślowskiego „Dekalog: Opowieści plemienne” jest okazją do odkrywania filmowej serii na nowo: pełniejszego odczytywania motywów,  odnajdowania dowcipu, wspomnień. Ci, którzy twórczości reżysera nie znają, stają przed uniwersalną opowieścią o Polsce i Polakach.

Twórcy wedle upodobania mieli postanowić, który odcinek najbardziej im się podoba, najbardziej ich dotyczy czy dotyka i w oparciu o niego wyreżyserować swój spektakl – mówi Dorota Kowalkowska. – Podstawą była dla nas uniwersalność „Dekalogu”, ale bardzo szybko pomyśleliśmy też, że ciekawie byłoby skonfrontować spektakle i idee czytanego na nowo Kieślowskiego z publicznością Sokołowska, z widzami festiwalu, w większości widzami kinowymi.

 

Agnieszka Kapela

Teatr Dramatyczny w Wałbrzychu

Wałbrzych, pl. Teatralny 1

Sobota, godz. 21.30 – 23:10

Spektakl „Dekalog: Opowieści plemienne” inspirowane „Dekalogiem II” „Dekalogiem VIII” Krzysztofa Kieślowskiego / Krzysztofa Piesiewicza, reżyseria: Maciej Podstawny

Tekst: Zuzanna Bojda, Maciej Podstawny

Scenografia i kostiumy: Kaja Migdałek

Muzyka, opracowanie muzyczne i songi: Anna Stela

Ruch: Baśka Gwóźdź

Wideo: Tomek Ziółkowski i Jerzy Koenigshaus

Światło: Tomasz Ziółkowski

Dramaturgia: Łukasz Zaleski

Obsada:

Sara Celler-Jezierska,

Karolina Krawiec,

Rozalia Mierzicka,

Mirosława Żak,

Piotr Mokrzycki,

Dariusz Skowroński,

Ryszard Węgrzyn